13 Dec 2017

Πως συνδέεται ο χρόνος με τη ζωή μας;

0 Σχόλια

 

 

Πολλές φορές απασχόλησε τη σκέψη μου πως μπορεί η αίσθηση του χρόνου να επηρεάσει την εσωτερική μας ισορροπία ή την ικανοποίηση και την ευτυχία που νιώθουμε να έχουμε στη ζωή μας. Αφήνοντας ελεύθερη τη σκέψη μου σε έναν καταιγισμό ιδεών έρχονται πολλά στο νου μου….

Ο χρόνος για τον εαυτό μας.

Πόσο χρόνο νιώθουμε να έχουμε για τον εαυτό μας; Πιστεύουμε πως έχουμε το δικαίωμα να έχουμε χρόνο για τον εαυτό μας; Νιώθουμε ενοχές την ώρα που αντί να πραγματοποιούμε πολλά από τα έργα που είμαστε υποχρεωμένοι εμείς απλά χαζεύουμε τη βροχή στο παράθυρο ή ξεκουραζόμαστε στον καναπέ του σπιτιού μας; Πόσο χρόνο έχουμε για ξεκούραση; Πόσο χρόνο πιστεύουμε πως δικαιούμαστε για να αποφορτιστούμε από μια δύσκολη και κουραστική μέρα; Αρκούν οι έξι επτά ώρες του βραδυνού ύπνου; Τι γίνεται αν έχουμε ανάγκη από περισσότερη ξεκούραση; Τι συμβαίνει όταν νιώθουμε την παρόρμηση να κλειστούμε στο καβούκι μας και να επεξεργαστούμε τα γεγονότα μιας ημέρας, μιας εβδομάδας, μιας δύσκολης συγκυρίας; Έχουμε το δικαίωμα και τη δυνατότητα να σκεφτούμε, να βιώσουμε τη στιγμή που ζούμε, να επικεντρωθούμε στα πράγματα που μας ικανοποιούν, ώστε να τα ενισχύσουμε και σε αυτά που μας κάνουν να δυσφορούμε για να βρούμε τρόπους να τα αλλάξουμε ή να μειώσουμε την επίδρασή τους πάνω μας; Συχνά ανακαλύπτω πόσο αυτή η έλλειψη επηρεάζει την αίσθηση ψυχικής ισορροπίας των ανθρώπων, καθώς τους αφαιρεί το άνθρωπινο πρόσωπο και τους μεταμορφώνει σε όντα που απλά εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις της ζωής τους.

Ο χρόνος για τις σχέσεις μας.

Οι σχέσεις στη ζωή ενός ανθρώπου μπορεί να βιωθούν ως δώρο ή ως ευλογία αρκεί να έχει τη δυνατότητα και την επιθυμία να αφιερώσει χρόνο και ενδιαφέρον, να επενδύσει με άλλα λόγια τη ψυχική του ένεργεια. Χρειάζεται ξανά ο χρόνος για να τον χαρούμε και να τον μοιραστούμε με τους σημαντικούς άλλους της ζωής μας. Αυτούς που στέκονται σαν νησίδα ή σαν φάροι, σαν βράχοι στη μέση ενός ωκεανού καθημερινών συναναστροφών με ανθρώπους που ελάχιστα σημασία έχουν για εμάς. Οι γιοι και οι κόρες στις μικρές ηλικίες διψούν για τη συντροφιά των γονιών και των παπούδων τους, εμείς λαχταράμε τον χρόνο με τους φίλους και τους συντρόφους μας, ή ακόμα και αν δεν το λαχταράμε τώρα κάποτε το είχαμε ανάγκη και το λαχταρούσαμε. Πριν χάσουμε τον πολύτιμο χρόνο και πριν αποξενοθούμε από τους οικίους μας ανθρώπους. Πολλά ζευγάρια, παντρεμένοι άντρες και γυναίκες μιλούν για την αποξένωση στο γάμο τους που την έφερε εκτός από άλλους παράγοντες και η έλλειψη του χρόνου. Εκείνου που έχει το ζευγάρι αποκλειστικά και μόνο για να απολαύσει ο ένας τη συντροφιά του άλλου. Πόσοι γάμοι άραγε θα μπορούσαν να σωθούν αν ο ελεύθερος χρόνος βιώνονταν ως δικαίωμα του κάθε ανθρώπου και του κάθε ζευγαριού;

Χρόνος για τις δραστηριότητες που μας γεμίζουν, για τα χόμπι μας.

Άλλη μια σημαντική πτυχή της ζωής ενός ανθρώπου, που όταν δεν καλύπτεται προκαλεί άσχημα συναισθήματα και αίσθηση ανικανοποίητου είναι αυτή του ελεύθερου χρόνου για εδιαφέροντα και χόμπι. Από μέσα μας ένας μικρός άλλος άνθρωπος, ένας εαυτός επαναστάτης που δε γνωρίζει από πρέπει, από κοινωνικούς κανόνες και συμβάσεις γυρεύει τρόπο να βγεί προς τα έξω. Ίσως είναι καλλιτέχνης, ίσως αθλητής, ίσως αγαπά την ιστορία, ή τα κοινά και την κοινωνική δράση, ίσως αγαπά τη φύση, τα ζώα, είτε απλά θέλει να προσφέρει, να νιώσει συνδεδεμένος με μια ομάδα, με μία κοινότητα που προωθεί έναν κοινό σκοπό, όπως για παράδειγμα την προστασία της φύσης και της άγριας ζωής. Ικανοποιώντας την ανάγκη για ελεύθερη δραση και δραστηριότητα ικανοποιείται η κορονίδα των αναγκών κατά τον Maslow που ονομάζεται αυτοπραγμάτωση.
Η πικρή αίσθηση του χρόνου που έχει φύγει.

Πολλές φορές επίσης αναλογιζόμενοι τον χρόνο ή τα χρόνια που έχουν περάσει νιώθουμε μελαγχολία και θλίψη. Κοιτώντας προς τα πίσω οι ελλειψεις από όλες αυτές οι πτυχές χρόνου που περιγράψαμε πιο πάνω αναγνωρίζονται ως χάσιμο νοήματος ή ζωής. Ο ανικανοποίητος εαυτός μας ίσως θυμωμένος, ίσως πικραμένος, ίσως ένοχος που δεν διένειμε σωστά τον χρόνο του μας φέρνει συναισθήματα θλίψης και ψυχικού πόνου. Η αίσθηση πως αδικήσαμε τους ανθρώπους μας, τη ζωή μας και τον εαυτό μας, πως δεν πραγματοποιήσαμε τους εσωτερικούς μας στόχους γίνεται ιδιαίτερα επώδυνη και μας συνθλίβει. Ψυχικές ασθένειες όπως η κατάθλιψη μπορεί να έχουν στη ρίζα τους σε τέτοιου είδους σκέψεις. Στις περιπτώσεις αυτές τα συναισθήματα γίνονται ιδιαίτερα βασανιστικά και επώδυνα, επειδή τα συνοδεύουν σκέψεις που περιέχουν απαξίωση για τον εαυτό ή τους άλλους γύρω μας. Πολύ συχνά μπορεί να ακούσουμε κάποιον να λέει «έχασα τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου » ή «αν γύριζα πίσω το χρόνο θα ζούσα αλλιώς».

 

Τι είναι τελικά ο χρόνος;

Σύμφωνα με την θεωρία σχετικότητας του Αιστάιν ο χρόνος δεν υπάρχει, είναι μία ανθρώπινη νοητική κατασκευή που ωστόσο μας επηρεάζει τόσο. Μας προκαλεί απογοήτευση και όχι μόνο. Όταν έρθει η στιγμή στη ζωή ενός ανθρώπου που αναθεωρεί και νοηματοδοτεί διαφορετικά το χρόνο του έρχεται η ηρεμία και η αίσθηση ισορροπίας και νοήματος. Κάτω από ποιες συνθήκες όμως έρχεται αυτή η στιγμή της αναθεώρησης; Όσοι το κατάφεραν ευγνωμονούν την συνθήκη εκείνη που τους «ξύπνησε» ακόμα και αν δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια ασθένεια, ένα ατύχημα ή ακόμα και μια σημαντική απώλεια.

 

[top]
Η Συντάκτρια


Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια. Συμβουλευτική-ψυχοθεραπεία παιδιών, εφήβων, ενηλίκων, ζευγαριών.

Απαντήστε